Vandaag een beetje raar weer. af en toe zon,af en toe bewolkt. Morgen gaat het weer regenen zeggen ze. We waren in Almerimar. Fran met de step en Miek en ik lopend. Gewandeld en op een terrasje koffie gedronken met een tostada de atun.

Daarna naar Roquetas haven gereden en daar nog wat tapas gegeten op een terrasje en toen weer naar huis. (Ja, die van de curry)

Achter de toren zie je nog de sneeuw van de Sierra Nevada/Granada.

Maandag aten we tapas op een terrasje. Chipirones en boquerones. Lekker! Ik dronk mosto, dat is druivensap. Maar bij de tweede ronde hadden ze zich vergist en hadden ze witte wijn neergezet, in eenzelfde glas. Dus ik nam een grote slok en brrrrrrr dat is vies als je druivensap verwacht...

Dinsdag hadden we Hollandsche visite, Freya en Alvarito kwamen langs en dat was heel gezellig. Twee boeken gekregen waarvan ik er al eentje weer uit heb. 'Voor altijd' van de dochter vd ierse minister president ben alweer vergeten hoe ze heet. Ziet eruit als een flutromannetje maar is een leuk boek, grappig, en romantisch ook!

Woensdag had Fran tot half 6 handbal en daarna waren Sheyla, Fatima en Bana hier. Pannekoeken gegeten.

Donderdag waren we naar het kindertheater, dat was erg leuk deze keer. Freya vond het niet zo leuk want die was heel laat gekomen met Alvarito en zat helemaal bovenin waar ze het niet goed konden verstaan. Maar Fran en ik waren eerder en hadden een goed plekkie. Vlak achter de juf van zijn creche en de dochter van la señora Teodora bij ons uit de straat. Met kinderen allemaal natuurlijk.

Vrijdag op de step naar school om Fran af te halen. Werd nagefloten haha. De kinderen moesten een half uurtje beziggehouden tussen de overblijfuren en het handballen. Normaal is er een meester die er een half uurtje bij is maar die was op excursie vandaag. Vandaar die step, we zijn een half uurtje naar het park geweest met Antonio en zijn vader.

Zaterdag stroopwafels gekocht, daar had Fran al zo lang om gevraagd dat het er maar eens van moest komen. Dat kan hier alleen in de urbanisatie van Roquetas 'waar ze alle toeristen bergen'. Daar zijn supermarktjes met buitenlandse waar. We waren ook in de haven bij Miek, die heeft de boot op het droge om te repareren en te verven. Hij ziet er niet uit nu maar dat komt wel weer goed. (Denk ik dan toch). Daarna heb ik een tijd op een terrasje gezeten met mijn boek en Fran op het strand in het speeltuintje met een berg andere kinderen.

En vandaag gaan we de hort op.

We hebben gewandeld bij San Jose vandaag. Miek, Fran en ik. Het was stralend weer en alles was erg groen omdat het zo geregend heeft de laatste tijd. Er waren zelfs kikkervisjes in een 'plas' vlak bij het strand.

We kwamen bij een kleine verlaten baai waar we heel hard hebben gerend, lekker hebben gegeten, steeds meer kleren uit hebben getrokken ..

...heel lekker in de zon hebben gelegen, ik handstandjes heb gedaan, waar we over de rotsen hebben geklommen, tot onze enkels het water in zijn geweest (KOUD!!) en gewoon hebben genoten!

En daarna zijn we weer rustig terug gewandeld. En nu zijn we een beetje knock out!

We gaan zo lekker naar buiten.

Maandag. Boeken besteld. 8! Regen. Macaronie met in wijn gewokte groente en kaas.

Dinsdag regen, vies, en koud, ontsnapt en gewarmd. Gechat. Geschrokken, geadviseerd.

Woensdag nog veel meer regen. Kaasfondue. Open haard. Een onverwachtte vraag, oud verdriet. De juiste woorden. Én de finale van Big Brother.

Donderdag, zombie van het laat naar bed gaan, zon, gambas, kindertheater in Roquetas. Een nieuwe afspraak met Freya.

Het was lekker weer en we gingen naar de speeltuin, de nieuwe speeltuin, naast de rambla. Er liepen wat kinderen en er stond een grote plas en er liep een eend.

Een meisje pakte de eend op en zette hem in het water. De eend liet het rustig toe, plastte wat door het water en kwam er toen weer uit..Hij kwam naar ons toe en knabbelde wat aan onze broeken.

'Hoe heet ie?' vroeg ik. 'Guarri guarri omdat het een echte viezerik is', zei het broertje van het meisje dat de eend had opgepakt. 'En hoe komen jullie nou aan een eend? vroeg ik. Maar ik wist het antwoord eigenlijk al.

Zomers hebben wij kermis in Aguaduce. En op de kermis staat een kraam waar je met een bal blikken om moet gooien. Als je het goed doet win je en goudvis, een schildpadje of een eendekuiken....Wij hebben een kermis-vis, zij hebben een kermis-eend.

Begin januari was Fran vrij, en ik moest al weer werken. Fran ging een dag naar een vriendje en Leila, onze oppas was de overige drie dagen bij ons om op Fran te passen. De moeder van Sheyla, ons buurmeisje, vond dat Leila wel op Fran en Sheyla tegelijk kon passen. Ik was daar niet zo heel blij mee en zei toch dat ik het aan Leila zou vragen. Maar maandag zou Fran bij een vriendje zijn en vond de moeder van Sheyla dat Leila dan ook wel op Sheyla kon passen. Ze zou haar zelf bellen, zei ze.

Ok, zei ik, dat is goed. En dacht, ze komt vanzelf wel weer bij mij want ze heeft geen telefoonnummer van Leila. Dus ik wachtte af wat ze nou precies wilde/ging doen. Toen bleek dat ze de laatste keer dat Leila op Fran pastte bij mij thuis het telefoonnummer aan Leila gevraagd heeft. Zonder mij te vragen of te zeggen.

Snappen jullie het nog, met alle Leila's en Sheyla's? En fin. Dat vond ik niet netjes, dat had ze via mij moeten doen. Vind ik dan.

Leila nam de telefoon niet op en kwam gewoon dinsdags op Fran passen. Op Fran alleen want moeder Ana had iets anders geregeld voor Sheyla, de familie die naast hun bar woont zou voortaan oppassen. Ok. Beter! Vond ik.

En toen werd het afgelopen zondag en stond opeens moeder Ana onderaan de trap of ik op Sheyla wilde passen want die familie die zorgde niet goed voor haar dochter en het meisje wat ze gevonden had om het over te nemen was niet op komen dagen.

Wat er aan vooraf ging is dat ik tot twee maal toe Sheyla per verrassing hier in huis heb gehad terwijl haar moeder even naar de dokter ging en vervolgens niet meer terug kwam en ook niets liet horen tot de volgende dag en Sheyla gewoon bij mij achter liet. Niets aan de hand. Met alle liefde vang ik haar op. Moeder Ana was erg dankbaar en als er iets was dan kon ik Fran altijd bij haar laten. Daarvan heb ik één keer gebruik gemaakt. Fran is een ochtend bij hen geweest terwijl ik moest werken. En dat ging helemaal goed.

Maar afgelopen zondag kwam ze dus aan de deur omdat die familie niet deugde om op te passen en dat het meisje niet op was komen dagen en dat ze mij wel de twintig euro die voor dat meisje waren zou geven.

Ik zei dat ik geen geld wilde, dat we naar Laujar zouden gaan en dat Sheyla mee kon als ze dat wilde. Ze hield vol dat ze mij die 20 Euro zou geven. En ik dat ik het niet wilde hebben.

Sheyla ging mee naar Laujar en toen ze opgehaald werd door haar moeder, anderhalf uur later dan ze gezegd had, kwam die toch met 20 Euro aan. Ik wilde het niet. Uiteindelijk gaf ze het aan Fran.

En toen heb ik het haar de volgende dag weer teruggebracht, nadat ik er een nachtje over geslapen had. Ik heb haar gezegd dat ik in een noodgeval met alle liefde op Sheyla pas maar dat we daar niet voor betaald willen worden. Dat gunsten onbetaalbaar zijn! En dat mag ze op twee manieren opvatten.

Die twintig euro, ik kan er niets mee. Wat is dat nu voor een verhouding, moet ik haar dan de volgende keer ook betalen als er eens iets is en zij Fran even opvangt of zo? Wat wil ze daar mee zeggen. 'Ik koop jouw dienst', en dan is het goed? Ik wil niet voor haar werken, echt niet! Dan is het de volgende keer dus gewoon 'nee, sorry'.

Met alle liefde pas ik op Sheyla als er een noodgeval is, dat had ik al laten zien en dat heb ik nogmaals gezegd. Maar het goede gevoel is weg!

87.000 kilo krijt voor op de kas verkocht vanmorgen! (En nog anderhalve wagen: 35.000 kilo in bestelling) Zoveel hebben we echt nog nooit gedraaid op 1 ochtend. En maar vrachtwagens af en aan om te laden. En ik op het heftruckie. En dan hadden we net de vrachtwagen vol en dan belden er ondertussen weer drie dat ze met spoed geleverd wilden hebben.

De zon is namelijk weer gaan schijnen! Nadat we een week of drie een beetje raar weer gehad hebben, heel koud, heel nat (alle kassen schoon geregend) en grijs, is het nu opeens weer Zuid Spanje, dus moet er gekrijt..

Ik was helemaal wit van het krijt en de ochtend was zo om. Lekker, mogen ze vaker doen!